توسعه و کاربرد میله های تیتانیوم برای مصارف پزشکی و میله های تیتانیوم برای ایمپلنت های پزشکی

جمعیت جهان نزدیک به 7 میلیارد نفر است. بر اساس آمار ناقص، نزدیک به 400 میلیون معلول، 60 میلیون معلول جسمی حرکتی و 2 میلیارد بیمار دندانپزشکی وجود دارد. در حال حاضر تنها 35 میلیون نفر دستگاه های بیومتریال را کاشت کرده اند و سالانه حدود 1.5 میلیون تعویض مفصل انجام می شود. ده هزار مورد، دور از تعداد واقعی تعویض. بنابراین، تقاضای بازار برای مواد زیست پزشکی پتانسیل زیادی دارد. به عنوان اولین انتخاب برای مواد فلزی زیست پزشکی--نوار تیتانیوم پزشکیو تقاضای صفحه تیتانیوم نیز بسیار افزایش خواهد یافت، بنابراین افزایش تحقیق و توسعه مواد آلیاژ تیتانیوم پزشکی ضروری است.

تیتانیوم زیست پزشکی شاخه مهمی از علم مواد است. این یک نوع جدید از مواد حامل با محتوای فنی بالا و ارزش اقتصادی بالا برای تشخیص، درمان یا جایگزینی بافت‌ها، اندام‌های انسانی یا بهبود عملکرد آنها است. این یک فرآیند مداوم در علم و فناوری مواد است. زمینه های جدید توسعه میله های تیتانیوم زیست پزشکی سهم بیشتری در کشف اسرار زندگی انسان و تضمین سلامت و طول عمر انسان داشته اند.

در میان مواد فلزی زیست پزشکی، میله تیتانیوم پزشکی به دلیل داشتن آن به یک مفصل مصنوعی (لگن، زانو، شانه، مچ پا، آرنج، مچ دست، بند انگشت و غیره)، محصول ترومایی ارتوپدی (ناخن داخل مدولری، صفحه، پیچ و غیره) تبدیل شده است. عملکرد جامع عالی سیستم تثبیت داخلی ارتوپدی ستون فقرات، ایمپلنت دندان، سینی دندان، سیم ارتوپدی دندان، دریچه قلب مصنوعی، استنت قلبی عروقی مداخله ای و سایر محصولات ایمپلنت پزشکی. در حال حاضر، هیچ ماده فلزی بهتر از آلیاژ تیتانیوم برای استفاده بالینی وجود ندارد. کشورهای توسعه یافته و تامین کنندگان محصولات ایمپلنت مشهور جهان به تحقیق و توسعه آلیاژهای تیتانیوم اهمیت زیادی می دهند و مجموعه ای از مواد آلیاژ تیتانیوم پزشکی جدید از جمله مواد بیونیک آلیاژ تیتانیوم فعال بیولوژیکی را از نظر درمان سطحی آلیاژ تیتانیوم پزشکی راه اندازی کرده اند. مواد طرح‌ها و پیشرفت‌های ثبت‌شده زیادی نیز برای اعطای فعالیت بیولوژیکی بهتر به مواد آلیاژ تیتانیوم پزشکی برای رفع نیازهای فیزیولوژیکی انسان انجام شده است. بدن، به منظور دستیابی به هدف بهبود زودهنگام بیماران.

به عنوان مثال، جراحی پلاستیک گونه عمدتاً شامل دو مفهوم است: یکی اسکنه زدن ساده استخوان گونه برای کاهش خطوط بیرونی استخوان گونه. دیگری استئوتومی سه بعدی است که استخوان را کوتاه می کند و حرکت می دهد تا به انقباض برسد. تراشه زیگوما به طور کلی برای بیمارانی با صورت های بیرون زده قدامی و جانبی مناسب است. برش های داخل دهانی اغلب برای جداسازی و نمایاندن زیگوم زیر پریوستوم استفاده می شود. از ابزارهای خاصی برای اسکنه کردن و نازک کردن بخشی از زیگوما استفاده می شود که برای برداشتن قبل از جراحی طراحی شده است و در نتیجه اندازه زیگوما کاهش می یابد. صورت را کانتور می کند و فرم صورت را بهبود می بخشد. استفاده از ناخن تیتانیومی و فیکس کردن صفحه تیتانیومی برای جلوگیری از لیز خوردن استخوان گونه و از بین رفتن خطوط صورت و دستیابی بهتر به اثر فرم دادن به گونه است! بزرگترین مزیت این جراحی این است که بعد از جراحی جای زخم باقی نمی گذارد و بدون درز است و هیچ اثری از خود به جای نمی گذارد. سختی استئوتومی سه بعدی زیگوماتیک بسیار افزایش یافته است و برای بیمارانی که دارای بیرون زدگی قوس زیگوماتیک هستند مناسب است. علاوه بر برش داخل دهانی، معمولاً یک برش کمکی در قسمت پنهان خط رویش مو ایجاد می شود یا برش تاجی به تنهایی در پوست سر ایجاد می شود. پس از اینکه جداسازی ساب پریوستال کل استخوان زیگوماتیک را در معرض دید قرار داد، اندازه خاصی از استخوان مطابق با طراحی شبیه سازی سه بعدی کامپیوتری برداشته می شود. سپس از مواد خاصی مانند میخ های تیتانیومی برای اتصال مجدد و شکل دادن مجدد قطعات استخوانی جدا شده استفاده کنید، به طوری که کل کانتور و شکل صورت می تواند تا حد زیادی تغییر کند و حتی بیمار بتواند به یک اثر "تولد دوباره" دست یابد.